Voedingsvezels spelen een grote rol in pluimveevoer. In zijn promotieonderzoek laat promovendus Fahmi Habibi zien dat niet alleen de hoeveelheid vezels, maar vooral hun fysisch-chemische eigenschappen bepalen hoe goed kippen voedingsstoffen kunnen verteren
Het gebruik van vezelrijke landbouwbijproducten in pluimveevoer neemt toe. Om deze grondstoffen optimaal te benutten is meer kennis nodig over de invloed van voedingsvezels op de spijsvertering. In zijn promotieonderzoek onderzocht Habibi daarom de effecten van fysisch-chemische eigenschappen van voedingsvezels, zoals oplosbaarheid, viscositeit, deeltjesgrootte en hydratatiecapaciteit, op de vertering bij kippen.
Uit het onderzoek blijkt dat vooral viscositeit en hydratatiecapaciteit bepalend zijn voor de benutting van voedingsstoffen. Oplosbare arabinoxylanen verhoogden de verblijftijd van de darminhoud, leidden tot meer endogeen eiwitverlies en verlaagden de verteerbaarheid van voedingsstoffen. De deeltjesgrootte van vezelbronnen, zoals sojaschillen, had daarentegen slechts een beperkt effect.
Nieuwe methode voor eiwitverlies
Daarnaast is een minimaal invasieve 15N-isotoopverdunningsmethode ontwikkeld om endogeen eiwitverlies onder praktijkomstandigheden te meten. Met deze methode werd aangetoond dat verschillende vezelbronnen via uiteenlopende mechanismen de eiwitverteerbaarheid beïnvloeden. Vezels met een hoge hydratatiecapaciteit, zoals suikerbietenpulp en lignocellulose, bleken het eiwitverlies te verhogen of de benutting van nutriënten te verlagen. Ook de genetische achtergrond van leghennen bleek van invloed op de spijsvertering en nutriëntenbenutting.
De resultaten onderstrepen dat bij de formulering van pluimveevoer niet alleen het vezelgehalte, maar vooral de eigenschappen van voedingsvezels moeten worden meegewogen. Daarmee biedt het onderzoek aanknopingspunten voor een efficiënter gebruik van vezelrijke grondstoffen in pluimveevoeding. Woensdag 8 juli hoopt Habibi op basis van zijn onderzoek aan de Wageningen Universiteit te promoveren.
