De Europese veevoerindustrie dringt aan op een ambitieus Europees eiwitbeleid en maatregelen om de voedselzekerheid te versterken. Volgens brancheorganisatie Fefac is de Europese Unie te afhankelijk van ingevoerde soja, plantaardige eiwitten en essentiële voederadditieven. Dat maakt de veehouderij kwetsbaar voor geopolitieke spanningen en verstoringen in internationale handelsketens.
De Europese veevoerfederatie Fefac heeft haar aanbevelingen gepresenteerd voor de nieuwe EU Livestock Strategy en het EU Protein Plan 2026. De voorstellen werden bekendgemaakt tijdens het 31e Fefac-congres in Boekarest en zijn bedoeld als input voor de beleidsplannen die de Europese Commissie begin juli naar verwachting presenteert.
Volgens Fefac staat de Europese veehouderij op een belangrijk kruispunt. Toenemende geopolitieke spanningen, handelsverstoringen en stijgende productiekosten zetten de concurrentiepositie van Europese boeren en voerproducenten onder druk. Omdat voer tussen de 40 en 80 procent van de productiekosten in de veehouderij vertegenwoordigt, moet het nieuwe Europese beleid volgens de organisatie nadrukkelijk aandacht besteden aan de beschikbaarheid en betaalbaarheid van voedermiddelen.
Zorgen over importafhankelijkheid
Een van de grootste zorgen van Fefac is de afhankelijkheid van ingevoerde eiwitten. De Europese Unie importeert jaarlijks circa 33 miljoen ton soja en is voor ongeveer 70 procent van haar behoefte aan hoogwaardige plantaardige eiwitten afhankelijk van leveranciers buiten Europa. Tegelijkertijd werkt de Europese Commissie aan een nieuw eiwitplan dat die afhankelijkheid moet verminderen en de Europese productie van eiwitgewassen moet stimuleren.
Fefac pleit daarom voor een uitgebreid EU Protein Plan met concrete doelstellingen, meetbare mijlpalen en financiële stimulansen voor Europese telers. Daarmee moet de strategische autonomie van de Europese voedselproductie worden versterkt.
Meer innovatie en circulaire voeders
Naast een sterkere eiwitproductie vraagt de federatie om modernisering van de Europese regelgeving voor voederadditieven. Ook wil Fefac een Europese routekaart voor circulaire voeders, zodat reststromen uit de voedings- en landbouwsector eenvoudiger kunnen worden ingezet als grondstof voor diervoeding.
Volgens de organisatie kan dat bijdragen aan een lagere uitstoot van broeikasgassen, een efficiënter gebruik van grondstoffen en minder concurrentie om landbouwgrond.
Kwetsbaarheid door China
Fefac wijst daarnaast op de sterke afhankelijkheid van China voor essentiële voederadditieven zoals aminozuren en vitamines. Voor sommige van deze producten heeft China een dominante positie op de wereldmarkt. Volgens de federatie vormt dat een risico voor de continuïteit van de Europese veevoer-, veehouderij- en aquacultuursector.
De organisatie vraagt de Europese Commissie daarom om voerketens expliciet op te nemen in de Europese voedselzekerheidsstrategie en maatregelen uit te werken om de bevoorrading van strategische grondstoffen beter te beschermen. Volgens Fefac zijn robuuste voerketens een noodzakelijke voorwaarde voor een concurrerende en duurzame Europese veehouderij.


