De tiende editie van het jongerencongres van de Young Feed Professionals bracht op 21 mei zo’n 100 jonge professionals uit de Nederlandse en Vlaamse diervoedersector samen in Geertruidenberg. Dit jaar stond een actueel thema centraal, namelijk: “Voedselzekerheid in onzekere tijden”.
De aftrap werd gegeven door landbouweconoom Tessa Avermaete van Run and Harvest, expert in voeding en landbouw. Ze nam de deelnemers mee in haar visie op de toekomst van de Europese veehouderij en de uitdagingen voor jonge landbouwers. Ze sprak onder andere over de verdeling van grondgebruik mondiaal en in de Lage Landen, het verhogen van de efficiëntie, de positie en beperkingen van biologische landbouw en de noodzaak tot een open dialoog met de omgeving. Avermaete benadrukte daarbij het belang om te discussiëren op basis van feiten, wat nu lang niet altijd gebeurt. “GMO-grondstoffen voor diervoeders zijn nog altijd moeilijk voor Europa. Maar zonder dat consumenten het doorhebben is veruit de meeste kleding van GMO-katoen.”
Ze haalt ook lokale productie aan. “Binnen de hele keten is transport maar voor 6 procent verantwoordelijk voor de totale CO2-footprint. Lokaal kan ook andere voordelen hebben maar voor het klimaat levert het weinig op.” Ook wijst ze op de verwevenheid van de mondiale grondstoffenketens wat in alle sectoren uitwerkt, ook de biologische. voedselzekerheid vraagt geen zwart-witdenken, maar een evenwichtige aanpak waarin efficiëntie, innovatie, circulariteit en internationale samenwerking samengaan.
Geopolitieke spanningen
In sessies werd gediscussieerd over thema’s die de sector vandaag bezighouden. Geopolitieke spanningen, de afhankelijkheid van importstromen en de vraag hoe Europa sterker en weerbaarder kan worden, vormden een rode draad. Discussie ontstond onder andere rond de mogelijkheden van eigen (Europese) eiwitproductie, als één van de manieren om import te minderen. Daarbij kwamen onder meer lokaal geteelde eiwitgewassen, beter gebruik van reststromen en inzet van dierlijke eiwitten aan bod.
Er kan meer uit Europa zelf komen dan nu gebeurt geeft een meerderheid van de zaal aan, maar helemaal zonder import kan het continent niet. Daarbij wijst een aanwezige niet alleen op de grote grondstofstromen maar ook naar de afhankelijkheid van vitamines en aminozuren uit China. “Op dat gebied zouden we best snel resultaat kunnen boeken.” Een andere genoemde denkrichting is dat efficiëntie en kostprijs in een mondiaal altijd sturend blijven.
Alternatieve eiwitgewassen
Er zijn mogelijkheden maar ook nog uitdagingen, zeker wat betreft alternatieve eiwitgewassen. Wat dat betreft werd ook gewezen op innovatie en een parallel met mais getrokken: 50 jaar geleden groeide deze alleen in de warme gebieden, nu ook in het koude noorden van Europa.
Ook stonden deelnemers stil bij de toenemende concurrentie tussen voedsel, diervoeders en energieproductie. Tegelijk werd benadrukt dat duurzaamheid niet ten koste mag gaan van voedselzekerheid.
