Petfoodfabrikanten testen de smakelijkheid en verteerbaarheid van hun producten meestal bij onderzoekskennels, maar het kan ook in een thuissituatie. Dat blijkt uit het onderzoek van Evelien Bos. Zij promoveerde op dit onderwerp aan Wageningen Universiteit.
Huisdiervoeders testen in een onderzoeksomgeving heeft voor- en nadelen: De omstandigheden zijn optimaal, de dierpopulatie is uniform, de proef wordt volgens een standaardprotocol uitgevoerd en de onderzoekers zijn daartoe goed opgeleid.
Maar het blijft wel de vraag of de gevonden verteerbaarheid en smakelijkheid ook wordt gerealiseerd in de echte wereld, bij de honden, katten en hun baasjes thuis.
Thuisprotocol
Daarom ontwikkelde Evelien Bos van Wageningen Universiteit een protocol om de verteerbaarheid en smakelijkheid van honden- en kattenvoer bij mensen thuis te testen. Dat levert voor de petfoodproducent belangrijke kennis op over de kwaliteit van hun voeders in de praktijk en het draagt bij aan het terugdringen van dierproeven.
Bos vond tientallen honden- en kattenbaasjes bereid om aan haar onderzoek mee te werken. De dieren waren van verschillende rassen, leeftijden en seksen en geven daardoor een representatief beeld van de gevarieerde populatie katten en honden waar de voeders uiteindelijk voor bedoeld zijn.
‘Dat levert voor de petfoodproducent belangrijke kennis op over de kwaliteit van hun voeders in de praktijk’
Goede instructie nodig
Uit het onderzoek van Bos blijkt, dat het goed mogelijk is om de smakelijkheid en verteerbaarheid van honden- en kattenvoeders te laten uitvoeren door de baasjes zelf. Wel is het dan belangrijk dat de eigenaren goed worden geïnstrueerd en alle materialen gebruiksvriendelijk krijgen aangeleverd.
Het door Bos ontwikkelde testprotocol kan nu al worden ingezet door de petfoodindustrie, niet alleen voor een diverse populatie gezelschapsdieren, maar ook voor bijvoorbeeld honden of katten van een specifiek ras of van een bepaalde leeftijd. Naast objectieve data kunnen bij ‘in-home petfood studies’ ook subjectieve (gedrags-)waarnemingen van de baasjes worden verzameld. Het protocol kan in de toekomst nog verder worden verfijnd om de betrouwbaarheid en nauwkeurigheid te verbeteren.
