Het fosforgehalte in het voer van melkvee, vleesvee en varkens kan veilig worden verlaagd, zonder de dierprestaties en -gezondheid negatief te beïnvloeden. Dat blijkt uit een literatuurstudie van Wageningen UR Livestock Research, in opdracht van het ministerie van EL&I. Zolang de fosforbehoefte nog wordt gedekt, heeft minder fosfor geen negatieve invloed op de dierprestaties en -gezondheid. Het onderzoek geeft geen inschatting voor het mogelijke percentage fosforreductie in het voer van pluimvee, omdat actuele informatie voor pluimvee ontbreekt.
Gebruiksnormen
De komende jaren dalen de fosfaatgebruiksnormen tot het niveau van evenwichtsbemesting. Als gevolg daarvan kan minder fosfaat uit mest per hectare land worden geplaatst, wat leidt tot fosfaatoverschot. Een van de oplossingsrichtingen voor dit overschot is het verantwoord verlagen van het fosforgehalte van het voer. Zo kan de fosfaatuitscheiding op melkveebedrijven met zo’n 20 procent worden gereduceerd en op varkensbedrijven met circa 25 procent.
Behoeftenormen
Melkvee- en varkenshouders, maar ook sommige dierenartsen, zijn niet volledig overtuigd dat de huidige inzichten over de behoeftenormen garant staan voor het handhaven van de productiviteit en gezondheid van de moderne melkkoe en/of het varken. Daarom heeft Wageningen UR Livestock Research een literatuurstudie gedaan naar de fosforbehoefte van melkvee, vleesvee, varkens en pluimvee. Doel was na te gaan tot welk niveau het totaal (bij melkvee en vleesvee), verteerbaar (bij varkens) of opneembaar (bij pluimvee) fosforgehalte van het voer kan worden verlaagd, zonder negatieve gevolgen voor diergezondheid en dierprestaties. De onderzoekers hebben rekening gehouden met leeftijd en productiestadium van de dieren. Tot slot is aangegeven welke kennis ontbreekt om het fosforniveau in voer verantwoord te kunnen verlagen.
