De methaanproductie per eenheid melk of voer blijft gelijk tussen de verschillende eiwitniveaus, concluderen onderzoekers van Wageningen University & Research. Ze onderzochten of langdurig minder eiwit voeren bij melkkoeien niet alleen stikstofverliezen verlaagt, maar ook effect heeft op methaanuitstoot.
Het meerjarige onderzoek, gefinancierd door VDN, LVVN en het Melkveefonds, volgde 64 koeien gedurende twee volledige lactaties. De koeien kregen rantsoenen met gemiddeld 133, 143 of 154 g RE/kg DS, allemaal onder het Nederlandse praktijkgemiddelde van 161 g RE/kg DS. Resultaten tonen dat een verlaging van 154 naar 143 g RE/kg DS de stikstofuitscheiding via urine fors reduceert, van gemiddeld 185 naar 146 g/d, zonder verlies in voeropname of melkproductie. Een verdere verlaging naar 133 g RE/kg ds leidde wel tot een lagere melkopbrengst en voeropname.
Afname stikstofexcretie
Het verlagen van het eiwitgehalte in het rantsoen leidt tot een duidelijke afname van de stikstofexcretie, vooral via de urine, zonder dat dit gepaard gaat met een toegenomen methaanuitstoot per kilogram melk. Tot 143 g RE/kg ds lukt dat zonder een verminderde voeropname en melkproductie, terwijl een verdere verlaging naar 133 g RE/kg ds wel leidt tot een verminderde voeropname en melkproductie. Daarmee biedt langdurig lager eiwit voeren tot 143 g RE/kg ds perspectief voor een duurzamere melkveehouderij, zodat milieuwinst kan worden geboekt zonder nieuwe klimaatnadelen of productieverlies te introduceren.
Effectieve strategie
De onderzoekers concluderen dat langdurig lager eiwit voeren tot 143 g RE/kg ds een effectieve strategie is voor een duurzamere melkveehouderij: lagere stikstofverliezen zonder nieuwe klimaatnadelen en zonder verlies van productie. Dit biedt melkveehouders een concreet perspectief om milieuwinst te boeken op hun bedrijf.
