Amerikaans sojaschroot levert meer economische waarde op dan alternatieve eiwitbronnen wanneer wordt gekeken naar verteerbare voedingsstoffen in plaats van de prijs per ton. Dat stelt US Soy, de organisatie die de Amerikaanse sojasector vertegenwoordigt, op basis van eigen analyses.
Voerkosten vormen met 60 tot 75 procent van de totale productiekosten de grootste uitgavenpost in de commerciële varkenshouderij. Volgens US Soy is het daarom belangrijk om grondstoffen niet te beoordelen op de prijs per ton, maar vooral op de hoeveelheid verteerbare voedingsstoffen die zij leveren. De beschikbaarheid van verteerbare aminozuren en energie zijn immers bepalend voor de groei, voederconversie en karkaskwaliteit van vleesvarkens.
Sojaschroot als referentie
US Soy wijst erop dat sojaschroot uit de Verenigde Staten volgens eigen gegevens een hoge verteerbaarheid van aminozuren heeft. Daardoor zou een hogere aankoopprijs kunnen worden gecompenseerd door betere technische resultaten en een efficiëntere benutting van voedingsstoffen. De organisatie benadrukt dat goedkopere eiwitbronnen op papier aantrekkelijk kunnen lijken, maar in de praktijk vaker aanvullende synthetische aminozuren vereisen of minder voorspelbare prestaties laten zien.
Als voorbeelden noemt US Soy raapschroot, zonnebloemmeel en DDGS (gedroogde distilleergranen). Deze grondstoffen zouden een lagere of wisselender verteerbaarheid van aminozuren hebben, waardoor rantsoenen vaker moeten worden aangepast en de uiteindelijke voerkosten kunnen oplopen.
Volgens US Soy vertaalt de hogere verteerbaarheid zich ook in een financieel voordeel. De organisatie becijfert in een eigen technische analyse dat Amerikaans sojaschroot 20 tot 25 dollar extra voederwaarde per ton oplevert. Die berekening is gebaseerd op de hoeveelheid verteerbare aminozuren en energie en niet op de aankoopprijs van de grondstof.
Meer voorspelbaarheid
Een ander argument dat US Soy aanhaalt, is de constante samenstelling van Amerikaans sojaschroot. Volgens de organisatie maakt een stabiel aminozuurprofiel het mogelijk om nauwkeuriger te formuleren en kleinere veiligheidsmarges aan te houden. Dat zou niet alleen de voerefficiëntie verbeteren, maar ook bijdragen aan een uniformere karkaskwaliteit en een lagere stikstofuitscheiding.
Daarnaast stelt US Soy dat een hoge verteerbaarheid extra voordelen biedt tijdens periodes van hittestress, gezondheidsproblemen of andere belastende omstandigheden voor dieren.
Eigen technisch bulletin
US Soy baseert zich voor dit onderzoek op verschillende wetenschappelijke publicaties over de verteerbaarheid van eiwitbronnen. De genoemde conclusies zijn daarmee afkomstig uit een sectorspecifieke bron en niet uit een onafhankelijke vergelijking van verschillende eiwitgrondstoffen.
